KEEPER

Uzunca yazacagim yine herzaman ki gibi🙈

Gecen sene tam bu hafta ilanlarda gormustum onu. Kafesin arkasinda ki umitsiz bakislari, beni delip gecmisti. Bir kac gun bakip durdum fotograflarina, 10 yasinda bir hayvan, en ihtiyac duydugu zaman da niye terkedilirdiki. Niyesinin ne onemi var dedim sonra? Sacma sacma dusunuyorsun diye de kizdim kendime. Hepsi niye terkediliyorsa iste o da o yuzden terkedilmisti, sanki ilk defa rastlamis gibi ne saskinligi. Ne olacak bu cocuk orada sorusu, e orada olecek iste baska ne olacak cevabi, ayni anda dustu gozumden suzulen yaslarla birlikte.

Sonra icimden bir aci koptuki, uzerine ne basacagimi bilemedim acisini dindirmek icin. En buyuk oglum 8 yasinda, onu dusundum, o orada olsa ne yapardi diye. Yapamazdi biliyordum. E bu cocugun gunahi ne, o nasil yapacak, hemde 10 yasinda. Uzunca dusundum, ne yapabilirim diye. Malum surekli hayvan kurtariyorum, e zaten hali hazirda 5 kopek 1’de kedi vardi o sirada, simdi kedilerde uclendi😊 Nufus bugun itibariyle 6 kopek 3 kedi❤❤ Arada gelip ailelerine ugurladiklarimi saymiyorum artik, yoksa sonu yok🙈🙈

Nihayetinde uzerine dusundum, ama dusundukce cikamiyorum icinden. Yok yapamayacagim dedim. Aradim Banu’yu. Banu o alman cobanin durumu nedir? Hani 10 yasinda erkek, adi Max ilani olan. Banu, “Yasli agzinda dis yok, Kemerburgaz ormanda bulduk, barinaga getirdik, kisirlasti vs.” O da sevincle, ilgilenen mi var dedi? Evet var ben alacagim o cocugu dedim, benim cocugum olsun istiyorum, orada yanliz olmesine izin veremezdim. Cok sevindi o da. Hemen aldiriyorum dedim. Ertesi gune islemleri halloldu geldi hemen.

Geldiki ne gelsin, durum icler acisi, dislerin herbiri ayri telden caliyor, felaket bir koku, ishal, tuyler girmis birbirine yapis yapis, kulaklar akiyor felaket. Du bakalim dedim daha neler cikacak cocuktan. Yanliz komik olan, erkek diye bilirken bir baktikki cocuk kiz😊

Neyse oncelikle soyle misler gibi bir yikayalim dedim, yikadik taradik, yikamasi ve yapisik kecelesmis tuylerinin acilmasi tam 5 saat surdu. Yorgunluktan da bittik, Keeper da bende. Sonunda bitti misler gibi bir ay parcasi cikti ortaya. Neredeyse 1 hafta surekli uyudu. Cok yasli olecek heralde diye de dusunmeden edemedim. En azindan sicak bir yerde gozlerini kapar diye de teselli ediyorum kendimi.

Sonra hemen suruye alamam tabi once bi tanimali, gecmisi nedir bilmiyorum. 2 hafta bir surede az da olsa fikrim olmustu, nasil biri diye. Tabi bu surede kopek gorunce cildirip tellerin arkasindan kudurmus kopek gibi havliyordu, kizim yok yapma etme, bak onlar oyle cocuk degiller severler seni. Yok ne dediysem dinlemiyor kopek gorunce cildiriyordu. Yandik diye dusundum, anlasamazsa suruyle ne yapacagim, tek basina kalacak diye de uzuluyordum ama tabi birakir miyim pesini.

2 hafta sonra benim en mulayim en uslu melek kalpli oglumla tanistirmaya basladim. Denizlere gittik, bahcede top oynadik vs. Ilk sira surekli dominantlik gosterip baskin davranmaya calisiyordu. Sonra sonra daha sakin davranmaya cok onemsememeye basladi. Ev nedir hic gormemisti, bahce kapisindan mutfaga girsin diye kiloluk kasar peyniri yedirdim🤣 burnunun ucuyla koklayip hemen kaciyordu giremiyordu, derken mutfaga alisti. Hadi sen artik mutfakta uyu dedim ona. Kopek kapimizda var nasilsa, diger kardeslerini de yavas yavas gor kokla alisacaksin elbette diye dusunerek ilerledim.

Sonra sirayla diger kardesleriyle tanisti, disilerle anlasamayacak diye hep kalbim gum gum atiyordu. Malum evde disilerin birbirine yaklasimi prenses benim sen ikincisin edalari. Eee abi ucuncude geldi ne yapacagiz simdi? 😊 Hic korktugum gibi olmadi. Cunku Keeper havladigi siralarda ona hep anlatmaya calisiyordum, bak kizim sonradan geldin, yasinda var hurmetimiz sonsuz ama bu ailenin de bir siralamasi var yani, her gelen kendini bir sekilde idare edip kabul ettirdi, sen boyle atarli olursan, bak tek basina kalirsin ben sana soyluyorum simdiden, dedim. Anlamis gibi, disilerle bir defa dahi hirlasma olmadi aralarinda, inanamadim. Ilk sira digerlerinden ayri yiyordu mamasini, kiskanmasin, mama yuzunden iyi baslayan iliski bozulmasin diye ihtimam gosterdim. Simdi herkes ayni odada yiyor mamasini kimse kimseye karismadan usluca. Cocuklarim arasinda bir defa bile mama kavgasi olmadi cok sukur. Huzurlu bir sekilde mutlulukla bir aradayiz.

Niye anlattim uzun uzun?

Insanlar dusunuyorlar ya, hani yetiskin bu olmaz alismaz aileye, evdeki canliya vs vs. Emek verince hepsi oluyor. O korkulari herkes yasiyor elbette, ama onemli olan sizin ne kadar sabirli davranacaginiz ve emek vereceginiz. Belki ben tecrubelerim sebebiyle cabuk atlattim bu sureci, ama olmayabilirdide, e ne yapacaktim o vakit, al bunu olmadi yenisini mi ver diyecektim? Tabi ki hayir, sabir zaman emek, bunlarla hersey mumkun.

Yavru yavru diye tutturanlar, yetiskin cocuklar daha minnetle aileye adapte oluyor inanin. Ayrica barinaklar yavru da kayniyor illa ozel irk olmasi gerekmiyorki, karma irklarin daha akilli, uyumlu ve saglikli oldugunu bilenler bilir zaten.

Kendi tecrubemi Keeper sayesinde herkesle paylasmak istedim. Belki dusunen insanlara on ayak olur Keeper, bir arkadasinin kurtulmasina sebep olur diye. Ailemize uyumunu, ilk ve bu zamana kadar ki sureci kisa kisa sizlerle paylasmak istedim. Umarim sizler de ayni duygularla yaklasir, bir cocugun isigi sonmus gozlerine tekrar isik getirirsiniz. Mutluluklar paylastikca cogalir, sevgiler❤