BÜCÜRÜK

Bir gün arabayla evime dönerken yaz sıcağında yolda yerde yatan 6-7 aylık kadar olduğunu düşündüğüm bir köpek gördüm, hem ezilebilir korkusuyla hem de belki aç ve susuzdur diye düşünerek (arabamda hep mama ve su bulundururum) geri döndüm. Beni görünce dermansızca ayaklandı ve kuyruk sallamaya başladı. Suyunu ve mamasını verdim, iştahlı iştahlı afiyetle yedi, gücü yerine gelir gibi oldu hemen, ama ayrılma zamanı geldiğinde bırakamadım onu. Köpek sahibini seçermiş ya, o seçti beni. O gün bugündür de benimle, ikinci aşkım da o, Bücürük.